خلاصه کتاب سه شنبه ها با موری

این کتاب در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و از تاثیرگذارترین و پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز بود. این کتاب هم یک زندگینامه است و هم یک رمان فلسفی که می‌تواند نگاه ما را به دنیا، اطرافیان، شرایط و زندگی تغییر دهد. اُپراه وینفری یکی از تهیه کنندگان فیلمی با همین نام یعنی «سه شنبه ها با موری» بود که از تلوزیون ایران نیز پخش شد. این کتاب همچنین پرفروش‌ترین کتاب سال در کشورهای ژاپن، استرالیا، برزیل، و انگلیس نیز بوده است.

معرفی کتاب سه‌شنبه ها با موری

داستانی که در این کتاب به آن پرداخته شده، کاملاً واقعی است و از زندگی یک استاد و جامعه‌شناس نوشته شده است. این کتاب به‌خاطر مفاهیم عمیق آن درمورد عشق، ازدواج، مرگ و… تا‌به‌حال به زبان‌های زیادی ترجمه شده و در بیش از ۴۰ کشور منتشر شده است. این کتاب در مورد مبارزه‌ موری با بیماری سخت و لاعلاجش، با زبانی ساده و روان نوشته شده و به مخاطب درس‌هایی از زندگی می‌آموزد و در قسمت‌هایی بسیار تسکین‌ دهنده نوشته شده است.

میچ آلبوم هنگامی که دانشجوی جامعه‌شناسی بود، لحظات خوبی را در کنار استادش گذرانده بود؛ اما در بحبوحه‌ میانسالی میچ آلبوم آنقدر به کارش مشغول است که تمام درس‌ها و قول‎‌‌‌‌‌‌‌ و قرارهایش را فراموش کرده است؛ اما بعد از سال‌ها میچ آلبوم با استادش ملاقات می‌کند و بعد از آن، ملاقات‌هایی پی‌در‌پی و پرماجرا که آخرین پندهای استادش در آخرین روزهای زندگی‌اش به او را بازگو می‌کند.

درباره میچ آلبوم نویسنده کتاب سه شنبه ها با موری

میچ آلبوم در سال ۱۹۵۸ در نیوجرسی آمریکا متولد شد. او نویسنده‌ توانای آمریکایی، نمایشنامه‌نویس، روزنامه‌نگار ورزشی، نوازنده و مجری رادیو و تلویزیون است. داستان‌های او که در حوزه روانشناسی و فلسفی بودند در سراسر دنیا، بسیار تاثیرگذار و پرطرفدار و پرفروش بودند. میچ آلبوم فعالیت‌های ادبی و هنری را با کاریکاتور شروع کرد؛ بعدها به سمت موسیقی رفت و پیانو را یاد گرفت و عضوی از گروه‌های موسیقی شد.

میچ آلبوم در سال ۱۹۹۵، با موری شوارتز ملاقات داشت. شوارتز در سال‌های جوانی استاد جامعه‌شناسی‌اش بود، این قرار ملاقات‌ها و گفت‌وگوهای آن دو باعث شد تا کتاب سه‌شنبه‌ها با موری نوشته شود. این کتاب توانست میچ آلبوم را از یک روزنامه‌نگار ساده ورزشی‌ به نویسنده‌ای معروف تبدیل کند. غیر از این کتاب، چند اثر دیگر هم از میچ آلبوم هستند که به زبان فارسی هم ترجمه شده‌اند.

چرا باید کتاب سه شنبه ها با موری را بخوانیم؟

میچ آلبوم، رمان سه‌شنبه‌ها با موری را برای افرادی نوشته است که می‌خواهند طعم زندگی را بچشند و نه اینکه فقط زنده باشند. این کتاب برای افرادی مناسب است ‌که به دنبال معنای زندگی می‌گردند و دقیق‌تر و بهتر به مرگ و زندگی نگاه کنند. با کمک این کتاب می‌تواند در شرایط سخت، لبخند بزنید، آرامش را در هر لحظه تجربه کنید و از فرصت‌های باقیمانده عمرتان نهایت استفاده و لذت را ببرید.

قسمتی از متن کتاب سه شنبه ها با موری

«موری مطالبی را روی یک برگ کاغذ سفید نوشته بود تا مبادا فراموش کند. براثر لرزش دستش، خطش به‌قدری کج‌ و معوج بود که جز خودش کسی نمی‌توانست آن را بخواند. روز کارگر بود. از میان پنجره اتاق پرچین‌های حیاط‌خلوت را می‌دیدم و صدای فریاد بچه‌ها را که در خیابان بازی می‌کردند می‌شنیدم. آخرین هفته پیش از شروع مدرسه بود.»

«در دیترویت کارکنان اعتصابی، جراید خودشان را برای برپایی یک تظاهرات عظیم آماده می‌کردند. می‌خواستند وحدت کارکنان را در برابر مدیریت به رخ بکشند. در هواپیما ماجرای زنی را خواندم که شوهر و دو دخترش را در خواب با گلوله کشته بود. می‌گفت این کار را از آن ‌جهت کرده تا آن‌ها را از شر «مردمان بد» نجات داده باشد. در کالیفرنیا وکلای حاضر در محاکمه اُجی. سیمپسون، طرفداران فراوان پیدا کرده بودند.»

«اما اینجا در اتاق کار موری شرایط دیگری حاکم بود. حالا باهم نشسته بودیم. در فاصله‌ای اندک از جدیدترین وسیله‌ای که به اشیای خانه اضافه‌ شده بود: کپسول اکسیژن. کوچک و قابل‌حمل بود. ارتفاعش از حد زانوان فراتر نمی‌رفت. بعضی از شب‌ها وقتی موری به ‌اندازه کافی هوا نمی‌گرفت. ماسک اکسیژن را روی بینی‌اش می‌گذاشت. این را که موری به وسیله‌ای وصل باشد نمی‌پسندیدم؛ و وقتی موری حرف می‌زد. سعی داشتم به آن نگاه نکنم. موری دوباره گفت: «همه می‌دانند که روزی می‌میرند؛ اما کسی این را باور نمی‌کند. اگر باور می‌کردیم. رفتارمان را تغییر می‌دادیم.»»

گفتم به‌عبارت‌دیگر درباره مرگ خودمان را فریب می‌دهیم.

جملات برگزیده کتاب سه‌شنبه ها با موری

یا به یکدیگر عشق بورزید، یا بمیرید.
زمانی که چگونه مردن را یاد بگیری، چگونه زیستن را هم می‌آموزی.
مهربان باشید! و خودتان را مسئول یکدیگر بدانید. اگر ما فقط همین درس‌ها را آموخته بودیم، دنیا جای خیلی بهتری بود.
بالأخره روزی خواهی مرد، ولی نه برای مدتی طولانی و نه برای همیشه. پس ناامید نباش.
یک معلم در جاودانگی تو مؤثر است. تو هیچ‌گاه نمی‌توانی بگویی که این تأثیر تا کی پایان می‌پذیرد.
سرنوشت در برابر بسیاری از افراد سر تسلیم فرود می‌آورد. این خود انسان است که خودش را به‌خطر می‌اندازد.
همه می‌دانند که یک روز می‌میرند اما هیچ‌کس این امر را باور ندارد. اگر ما این موضوع را باور داشتیم، زندگی، رنگ دیگری داشت.
بگذار عشق وارد وجودت شود. ما فکر می‌کنیم که لایق عشق نیستیم، فکر می‌کنیم اگر عشق در ما نفوذ کند حساس و آسیب‌پذیر می‌شویم.