۳۶۵ روز بدون کمال‌گرایی

تا حالا شده:

• کاری را به خاطر اینکه نمی‌توانستی «عالی» انجامش دهی، کلاً شروع نکنی؟
• یک اشتباه کوچک، کل انگیزه و انرژی کل روزت را نابود کرده باشد؟
• آن‌قدر درگیر جزئیات وسواسی شوی که از اصلِ کار جا بمانی؟
• همیشه منتظرِ «زمان مناسب» یا «شرایط ایده‌آل» باشی که هیچ‌وقت نمی‌رسد؟
• بعد از انجام هر کار، به جای لذت بردن، فقط به نقص‌هایش فکر کنی؟
• از ترسِ اینکه دیگران قضاوتت کنند، خودت را پشت نقابِ «همیشه‌عالی» پنهان کنی؟

تو مشکل نداری؛ فقط در تله‌ی «کمال‌گرایی ناسالم» گیر افتاده‌ای.

این تله است که جلوی حرکتت را گرفته، نه بی‌عرضگی یا تنبلی تو. و این تله، با اراده‌ی تنها باز نمی‌شود؛ نیاز به یک سیستمِ جایگزین دارد.